Ebru Bektaşoğlu

“Neden birini çok sevmek, aynı zamanda o insanı derinden yaralamakla aynı olsun ki? Yani eğer öyleyse, birini çok sevmenin ne anlamı var ki?” “Nedendir bilmem, eskiden beri bir başkasına üstün gelmek ya da yenilmek pek umrumda olmadı.” “Geçmem gereken bir rakip varsa, bu geçmişteki kendimden başka kimse olamaz.” “Koşma hızım ne kadar düşerse düşsün yürüyemezdim. Kuralım buydu. Eğer kendi belirlediğim kuralı bir kez bile çiğneyecek olursam, sonrasında birçok kuralı daha çiğnemem gerekirdi.” “Evet, ben elbette büyük bir koşucu değilim. Fakat bu hiç de önemli bir sorun değil. Dünkü kendimi biraz olsun geçebilmek; önemli olan işte bu.” “Benim daha çok yalnızlığı seven bir karakterim vardır. Hayır biraz daha net ifade edecek…